Kjo asht perpjekja jeme fillimore ne lamin e poezise, ne metimin e thelle te shpirtit dhe qemtimin e imet te çdo grimce qe duke ken pjese e jetes sone, edhe ajo munet me kene, jo thjeshte vetja jone, por bota jone.

Albert Vataj

(1996)

Ngrehin Spazmash

(1996)

Epilog migjenian

Krizantema e gishtave tee kohës

Luan në tastierën e brinjëve

Kohën e pare të simfonisë see dhimbjeve

Në tre kohë lozin perënditë

Ata shkulin brinjët

Mi ngulin në britmë

Ti dhe pozia

Kur duhmën nëpër heshtje

Katikule egrash të frymës

Qiriu i ndezur në brinjë

Numëron mekjet

Me regëtimen e kataraktit të vajeve

Ditën që gogësima e ngopjes

Ma kris kafkën

Një Penelopë e nervit tim

Endte thinjën e amshimit të Itakës

Urata liliputësh

Lëshohen në orbitën e zërit tim

Në gjeometrinë e metaforave të ecjes

Spazmi i dhimbjes

Nenshkrun paktin e apogjesë sime

Ti dhe poezia

Gjinj ku pi amshimin

Llahtari të heshtësh qiell

Kalëroj mbi shtazën e egërsuar të frymës

Kur gjurmimi s’bzan

E qelqi i lëkurës provokon thyerjen

Pikëlojnë neonet

Melodinë e ndrojtur të pigmenteve meit

E robtim i strehës së hijes

Nga jargavitja boheme

Mbledh vertebrat e gjenë buzë të pihet

Brazta të pllakomës prej kuarci

Thelluan afshin e një dehje arseniku

Kur poleni i fosilizuar i thinjës tejkqyrëse

Rrugëtoi n’gjëmime kataraktesh

Duar plumbi në trajta gjinjsh

Tatuazh tankesh

Vizatojnë thinja të mekuna

Ekstazë të heshtjes qiellore puplojnë llahtarinë

Qesh statuja e vajeve në moçalin e dhimbjes

Psalmi

Dita mbart një zgjim të hatashëm

Me zhaurimë dhimbjesh ndër udhëkryqe eshtrash.

Pllanga gjaku lveshkin gjymtyrët

Lyrosin me baltovina epike arsyen e zgjimit.

Fasha avujsh drite

Mbrujnë inde, jude fryme e kafshime agu

Në ikje vibrojnë rrugëkalimin

Tentakulat e tërbimit qiellor

Ku pasionet e mia bojëgjaku shakadahen

Tellazojnë shëlbimin pranues të horizontit

Ndrydhet bistaku i qiellit

Kur nej shitues kurmeve përleshen

Ravijëzohen linja çapraze egërsirash

Karusel të irrituar dihamësh

Nëpër tehe thonjsh zbresin thonj gjaku dhe helmi

Drunjëzuar për kryqe gjer në gji të dheut

Me një etje biblike në gënë

Pijmë etalonin e mundimeve të Jeruzalemit

Hipim e zbresim përditë nga kryqi

Për tu ndjerë pak qiellor

Guri e dheu.

Minuti i dheut

Mynxyra tendoset në skajet e një shkretëtire

Aerobi e çdo kokrrize rëre

Shëmbëllen taftin shurdhues të greminës

Nëpër harlisje degëzash akulli

Ku nderen përlotje sysh

Të pirë ortekësh

Kurrizi i shtegut me silueta statujash

Zvarget në gjurmëkalimin e cijatjes

Baltovina të hekurta ikanakësh llokoçisin

Kapilarëve rebel rrugëtues për në tempull

Dielli argjilor i lotit

Tkurr harlisjen e nervave prej pigmenti

Ku shpërthim hyjnor i dritës

Sharton dhimbjen në thinjë

Për t’u ndjerë pak engjëll.

Edhe kur krifën e epshit e kreh

Në tehe krimesh

Minuti i një grushti dheu ndrydh hemoragjitë

E turit marshin e ortekut katakomb

Një jetë minuti i dheut

Prarim

Pikojnë akujt në trajta prekjesh

Kur stinë prarimesh kullotin qiellin

Blegërima funebre gurësh vozisin

Me rrema gjymtakë syve të një kafke

Brymëra inkuizitorë ngjyjnë harbimin e penelatës së gjakut

Akuarel i përmortshëm i elegjive të vajeve

Prekjet e frikshme të putrave prej ajri

Shtyhen turravrap atje ku tafti eracak i humnerës

Përçan fosforeshencën nanuritëse të lutjes

Nën mishra të lëngët

Piskama shpuese mais stalagmitet në myshqet kafe të hijes

Pijnë sarahoshët shira pikëllimin mavi të plagës

Dhe bluajnë kafshatën e natës

Ndër gishtërinj shelgjesh lotues

Muralja ekspresioniste e një bisku rrufeje

Ka sajuar planetin makabër

Ku të gjitha speciet

Para se të hahen, puthen

Hepohet indi i frymës

Puprrojnë prekje të qullëta formash korsike

E brymëra sysh thumbojnë eterin

Hepohen indet e frymës

Nëpër parametra kanionësh

Në unorë përndritës mprehin tehet

E deformojnë thellësinë e kuitjes

Mërmërima flakëruese e jeles së diellit

Sharton gjymtyrët e gjakut me bimën e rebelimit

Përpëlitet zog i erës valëzuese

Në rremishten egrash të imazheve

Lidhur me skajet e një britme

Gjethnaje avujsh te ngrirë

Hingëllijnë në harbimin e reve

Që rigojnë mozaik psalmesh

Ndjeva dihamën e polenit të dritës

Që afsheve të dheut

Shuguron naltësinë

Njëlmësia e hingëllimës së dallgës

Çurkon nga mameleonet e gjirit

Rrezatim ekzstaz zagushie

Buzë të rreshkura, shpërthim akujsh

Reainkarnojnë rrugëtimin për tek spazmi

Puth që ta ndjesh deri në asht dhembjen

Emotive

Trajta ndjenjash, shëmbëlltyrë rubinësh

Dejve gulçojnë

Mbërthyer në darën e agonisë

Tejshpon enjtjen e pasioneve pagane

Shumimi i pjergullave prej zhive e napalmi

Që në eshkën e ashtit tonë të thekun

Gostitin shkëndinë e blicit të vetëtimës

Djegia nëpër kocka lërin si makth

E kuitja e bushtresh uloke ndez zjarre inkuizicionesh

Me karthitë hollake të ëndërrimeve

Metamorfoza eracake e pikëllimit

Ka kurorëzuar të gjitha trajtat

Përveç plandosje në prehrin e gjunjëzimit

Kurba e ylberit

Thonjt e klithmës së një pulëbardhe, ngjyn

Në brazdën e ekstazes

Gur të jesh në tokën e sendeve prej llave

Djeg dhe s’lë mbetje hiri

Por varre

Atëherë

Rrathët e ferrit pijnë pigmente zjarresh

Shkretani

U rritëm duke u groposur në ankthe eshtrash

Pëllumba e qumësht prej lëkure e ashti

Bisturitë e shiut ravijëzojnë faltoret

Ku besimtarë me thonj të përgjakur

Hepohen si apostuj kur rrëfehen

Dhe dinë ta dallojnë zbehjen përndritëse

Regëtima vegimesh më injektuan

Spazme tëmthash

Ku pema rritet në vetminë e pyllit

Myshqet erektohen nga lagështia

E i hukasin përthonjtjes

Bisturi flakësh u pizasin degëzimeve të vajeve

Vendos ta braktis shkretanin e kësaj amazone

E bimë mjerane me gjethnajë kërleshur varreve

Mpiksur në vegjetimin e përjetshëm

Të plagës sime

Kur kalben kryqet

Kreshpërohen tymnajave

Ballukeve të çatrafilisuna të horizontit

E gufim i zgavrave faranike të diellit

Fosilizon galope

Shalime rrokaqiejsh

Tejshpon lagështia epshet ekstaz të zjarrit

E verbim i diellit plandoset

Nëpër kryqkalime të formave që shkepojnë

Në të vonën e agonisë së mallkimiadave

Në darkimin e serenatës së yjeve

Dremit apostulli i hanës

Eksitim e mantelit të dhimbjes

Nër kur e ndjek

Tamburja e kollës së resë

Çizme e baltosun që shklet

Kalldrembetone marshesh

Provoni të gjunjëzoheni në molisje

Dhe shihni sa thellë përtypet dheu

Vjedhin gogsimën

U kalbën kryqet nga fryma e lëmyshkun e faljes

Falni për ta pranuar qiellin

Dhe gravitetin e urisë së amshuar prej dheu

Gjej kohë të përulesh

Brishtësi e thekur

Shprishun prej afshit

Llamburit në syprinën valëzuese të qiellit

Qiellit prej lulesh dhe gjaku

Etjet tona prej muzgu

Mërçapin vibrime të akullta

E bashtina e përgjunjes bubërron dromca yjesh

Inkandeshenca e luspave të lotit

Rrëshqet në plorin e linjave prej qumështi

Medaljoni i hanës vringëllin marramendje

Rrokullisur tatpjetës qiellore

Frymëmarrje e errët e greminës

Gulçon shtegkalimeve

Që përplasen në turitjen e limfës

Një grumbull i rëndë eshtrash

Më shpien gjithnjë në kurthin

E shkelqimit verbues të çmendinës

Zgjat gishtin tregues drejt torsit

Që mpleksun ka gurtin e muranës

E si llavë na përvëlon bindjen

Gjej kohë të përulesh

Në shejtninë e ishullit tënd

Ishullit tënd ndërtuar prej idesh dhe cungjesh

Ngrehina e vetvetes

Dirigjojnë rënkimet e mekuna

Në këtë ngrehinë

Prej dumani dremitës e dritimi shkrirës

Amshimi përkund ritmikën monotone të brejtjes

E rrejshëm ladron gërmadhave mortore

Me fale përçuar në çdo thirrje gulçuese

Mjekrrën e thinjun njom në përrenj të vakët

Nër vërshime tehon rrëzimin farues të ortekëve

Prej urrejtjeje dhe llave

Kaproj me brirë rënkues

Përleshen zajeve të ikjes

Kaike që fluturojnë drejt bastioneve yjore

Plot me bujtës të mbramë

Mizorisht të lodhur nga njëerëzorja

Puthim, qeshim, qajmë gjunjëzoreve

E totali i kësaj ngërdheshjeje poshtëruese

Grushta kataklizmoje

Më rrënues se gjitha apokalipsit e botës

Vërshim i kangës së nënujshme

Ku varre të etshëm pyllëzojnë zagushinë gjaksore

Rrënjëzuar asht në kërbuljen e rreshpes

E ndjej brengën gjëmuese të bregut

E operimin e zmaltë të përdhosjes

Në çdo kokrriz rëre e ndjej

Aty ku botët e mia ideale

Kërkojnë shënjtërim, apostuj e zota

Sëmbojmë metabolizmin e dheut

Cifla pogjesh prej shiu sëmbojnë

Metabolizmin e varreve tona

Pa gjymtyrë guri a dheu

Kur batica fryhet dhe shpërthen

Në sythin e gjakut

Fruta majahosh rrit ajri i brymt

Rrënjëzohet uria jonë prej demiurgu

Në gogsimën që davarit

Kafshime harbuese degëzimesh

Në qiellin steril

Bashkë me shkallëzimin e stuhisë

Gjethnajat kalben

Zogj të trishto avujsh lindin

E me krahë britmash pushtojnë fluturimin

Shkundin tymnaja dhe turitin

Plagë e thinja t’shartueme me shpërthimin

Drita që bombardon kundrimin tem

Prej dështaku

Mbetet e patjetërsueshme

Si kafkë e ngopun me kalium

E goditje mugëtire

Akorde vajesh tendosin spazmat

Që nuanca gri llokoçitin thellësne fluide

Grishin qenie të çuditshme

Me gjeste proverbiale

Kundrohen nga yje vetvrasëse e zjarre ciganësh

Që shpalosin valët

Vrunduj mirazhesh reinkarnojnë gulçimën

E xhami i krisun i shiut

Pi tinguj e deformuar të një balade.

Puthje mbi varr

Mbi kurrizin ulok të dallgës shigjetare

Pelegrin i kurmit qiellor

Përpëlitet fluturimeve

E glacim inkandeshent akullthyes

Mërtyp imazhe titanikësh

Që venave u spërkatin spazmën reumatizmal

Paralizohen shtigje kortezhesh

E palca e baladave kullojnë pezëm

Dhembja mufatet si frut shiu

\që hëna mllaçit me të njëjtin afsh

Siç ha vetveten

Tule poroze të dhembjes shkrihen

E orgazma e një orgjie krimesh

Gurgullon në fytin e çudove të zhubravitura

Ku nata përthyen apogjeun e klithmës

Fekondon thartira e flirtit pagan të reve

E lëngata lutet në meshë për një mëkat banal

“puthjen time mbi varr”

Terrtim nate

Substanca e zhurmshme që rrjedh

Nervurave gumuar nga koma të hershme

E trishtime të drunjta

Vegjetimeve të përmortshme ullinjsh

Akuarelë që lëngëzojnë nga ripërtypje gurësh

Rrjedhje të thata e akorde të mefshta që pipëtijnë

Stonon lëvizja e stonuar

E ornamenteve pamore

Nën sqetulla të dheut

Gufojnë djersë gërryese

E silueta të pakapshme pluskojnë

Trishtueshëm kalëron duke gëlltitur shuarjen

E kur putrat humojnë në hi

Ndjen flakën që regëtin në bebëzat e një ylli

E tymin që kërleshet karuselit të vlimit

Ajër i butë si baltë

Që nëpër gishtërinj mbrun bukën majhoshe të molisjes

Bubërrime veshtullore i syrit

Errësirës së natës

Mërçapje ndjenjash

Ndjej gurin e pllakomës që hepohet

E nëpër kurm fije rrënjësh

Në trajtë zbrastësie që avullojnë duke vibruar

Në qiej kristalin e thyerjes

E vakuf duarsh që shtrijnë dhunimin

Tingëllima e reckosun e një monedhe

Përplaset në trotuarin e zbathur

E plisi i një pështyme plazmon

Angullimën e sekrecioneve tona shkretane

Tenda e hijeve kundron harlisjen e lastarëve

E bryma e kalbjes nëpër inde

Llokoçit ritualin banal të gjetherënies

Ndjej prekjen e përskuqur të ndryshkut

Dhe hapsirën të ngulet në brazdë

Ku fara e paktit apogje

Ska mbirë ende

Thëngjinj dhe hi pjalmon cingërima

E alkimisë mizantrope të nervit tim

Iluzioniste

Zjarre të nënujshme

Shtresojnë qeshje të deformuara

Më guinplen nëpër nerva

Limaneve

Ujrat kërkojnë kodin e rrënjës

Në zmaltin e shiut

Kufomat përtypin kalbje inkandeshente

Ku mukoza të tharta mufaten

Ngrehina avujsh shterzyes

Presin bujtësin e vonë, murgnatën

Që vjen ngarkuar

Me shtamba etjesh kockore

Britma fryn damarët e rrjedhjes

Së zhaurimave

Në lulimin mrizues të plagëve

Krisje të athëta drite

Kacavirren hukamave eterne

Me tinguj përmallues të shiut

Mbi gjoksin leshtor të heshtjes kundërmuese

Vezullon nënshtrues medaljon i hënës

Pjalmon etydi përgjues i rrezatimit

Kurmin e përgjakur të vetmisë

Harlisjet e vegjetimit qiellor

Rebelojnë gjymtyrët e magmës së fluturimit

Currila gjinjsh alarmojnë vërshimin

E plaga që shumon grahmat e dheut

Kur mpikset në palcën e britmës

Vriku i kësaj dhembjeje fluide

Rrënimin e gjej tek puthja

Që s’ja dhashë vetvetes kurrë

Diametralisht

Gjithkah me kreshpërimë me fraktura në gjymtyrë

E dhimbje kockore thellësisht eterne

Lëvizhga e resë së maisun grith

Murgnetëve që tejshpojnë syprinën blu

Zgavra thellohen thellohen e qiej shtypen

Dhera të largët depërtojnë në palcë

Prej nga përçojnë gurgullimën kryqeve

I arnojmë Golgotat makabre të marshimit

Që nëpër pranga e kocka la nurin

Verbues të rimëkëmbjes

Nëse galaktikat pranojnë kompromis sinorësh

Shpengohen troje të zbrazëta gjetherëna

Pasqyrash tejshpuese që kalbëzojnë

Lëvizje të mpira akujsh, zjarri e tmerri

Krisje të thekshme shpalosen pluhurinave

E shira që mjegullojnë

Që fashitin thëngjinjtë në rrebeshe psalmesh

Besoj

Që ta ndjej

Herezinë e turmës.

Kundrim i njëtrajtshëm

Një myshk që gjallon në lagështinë e njëllojtë

Binar gjaku të brejtun

Hakërrimë fytyrash të karbonizuara

Toka që lëvizin më njëtrjtshmërinë

E vrapimit kafshues të greminave

Thellësi joshëse që lëmohen

Nga dëshira të xhamta

Me ujra valëzues nëpër vena

E pulëbardha që me purtekë klithmash

Gardhojnë dumanin proverbial

Të llahtarisë qiellore

Kurmi im prej kundërmimi rrezatues

Duhmën të gjitha trajtat

Veç asaj të zjarrit

Vërshim i pazotnueshëm i çdo indi       

Një dyzinë qiellore diademuar

Me pëshpëritje shushatëse hijesh të zjarrta

Qumështojnë në rrjedhje shpërthyese

Përthyerje dhimbjesh magjike të njëtrajtshme

E përbindshmëri mëshirash solide

Qiej që lundrojnë e ndjejnë

Trokun e kalldrëmeve të stinëve nënshtruese

Papritmas ndjehemi të fajësuar e harrojmë

Rrënjëzimin e shtërngatës në përuljen tonë kristiane

Teksa kryqet prej limfe na shartojnë

Lutjet me britmën

Më shumë të ndërgjegjshëm për vdekshmërinë tonë

Emocion

Forma të qumështa e regëtima dritash

Rrëke të padukshme aromash përpirëse

Tenda e muzgut shkund jelen e shakullinave

E tinguj të vakët kundrojnë

Vetekzekutimin në celuloidin farfuritës

Mes tymtajës mikluese

Engjëj të bardhë bulojnë në çdo nyjë blatuese

E shkurrnaja e vezullimit

Ngre faltore ku mbruhesh me përuljen e pustë

Sipari i shkallares qiellore

Turit turrin e verbër të qenjeve njerëzore

Tek kundroj dhimbjen time të brinjës

Shkulur në Eden

Me gllabëron rrokullima përplasëse në moçalin e sekrecioneve

Perceptin qeliza jonë vakuf ëndrra të përgjakura dhe

E barrierat e rrashtinave që lartohen

Deri në qiellin picak

Sarkofag mitik krishtërojnë vajtimin lehoik

E mjelma e liqenit prej loti e napalmi

Këndon elegjinë e erëmimit të gjakut

Ditë në makth

Mbretëron një pikëllim i topitur prej tymi

Në kallamishten e gjakosur të dritës

Metrove këlthasin diej ulokë

Ngarkuar me hejbe të zjarrmisë shpërthyese

Katedrale të avullta silurojnë kundruall

Valles sonë të shkallueme

Vegimesh e formash

Fshikullon jëlët e hijes së natës

Kur rruzulli mllaçit djegien e tij shkrumbuese

E indi rrënqethës ringjall vetveten

Në grimcat e pakapshme të klithmave tona

Më shkallmon drithërimi i sythit të dallgës

E lulime të gurta diademojnë

Kundërtimin e leckosur të ditës

Vendos të hurb ulurimën e stërkalës kreshpëruese

Po lëmashku i jargitës i pezmit

Ndez pickimin hata të groposjes së kaltërive

Ditë mortore lartësuar në vertebra

E viktima nazike të dhimbjes

Mbartur përjetësisht me elegjinë e kambanave

Kundrim vjeshtor

Ndjej gërshetin kristalor të shiut

E kanata qepallash që kërkëllijnë

Përplasje të potershme që sëmbojnë

Bastionin e fundit të ajrit

Vibrime të thjeshta e fëminore

Pjalmojnë opiumin dehës

Në ritmin monoton të thikave kalëruese

Manarë të therur tjetërsojnë

Kërrabat e vetëtimave

Në gjarpërinj të flakët që përvidhen fytyrash

Gropave të syve notojnë shakullima qiejsh

E fërtelet e gjakosura të diellit

Kalldremojnë shtegun e mëkimit

Ashkla mavi ndërzehen nga horizonte të erëta

Sinorë llahtaritës mbufaten nga zemërimi

E britma të venituna lëmojnë

Baltovinën prej formash përulëse

Ylberë të përbaltun kolovisin sarahoshët e muzgut

E qerpikët e plagës së perëndimit thellohen

Nga vaji përpelitës i psalmeve

Ujërat namuzqare digjen

Në kripën e dhimbjes vërshuese

E ninulla e gjetheve i bekon

Ndijim ekzekutues

Vrunduj fjalësh prej poleni shkundës

Turfullojnë

Kur atomi i baltës së hirit shkoklohet

E sytë n’thëlpinj rrufeje përpushen

Shamatohen shirat në ngrehinën e natës

E shkallim dritash të mekuna pizasin

Krizantemën që ka puprrue shtegkalimin e gjëmave

Shtanga cungjesh mrizojnë blegërimën e rrufeve

E në lotimin e përvajshëm të qiellit

Amështia mbush shtambat për vigjiljet

Kali i erës me kërpesh prej britme

Shuguron hingëllimën e çapraztë

Xhamave të plasaritun përplasen patkonj makthesh

Gjunjëzues e mëkatar

Pulitet muri tingëllues i ndriçimit shkrirës

Në procesionin e nervit që veson

Telajo të rrënqethura të qeshjeve histerike

Gjakosin rrugëtime lotësh vullkanikë

Më në zgrip

Kufoma kërkojnë ciflat e predhave që shumfishojnë vdekjen

Me flakërimin shpues të gjymtyrëve

Zgjohu nga një zë krevator e gjej rrënjëzimin

Në kolovitjen e një tisi të hollë keqardhjeje

Robëtim nate

Breron e ngjizet terri I natës

Në pulse rrënimi të ethshëm shiu

Lulëzojnë prekjet zjarrmuese mishin

Mornicat e brymës në zajet e mpiksuna zhurmash

Kërkojnë lëfyt për trajtat e afshit

Xhama të rrjedhshëm zbutin kafshimin babëzitës

E fshikullimin përçyrrës te tingujve prej ninulle

Qarje të mekuna foshnjash në bujtinën

Trishtuese të heshtjes

Fekondojnë mallkimiadat

Himnizojnë raskapitje duarsh më frëngji

Që shohin nga varret

Fisjaja të epshta flladi

Nderen fillit të dritës që rënkon

Lehje stërvinash që lëpijnë silueta ikanakësh

E kocka të thërmuara prangash kuisin gurmazeve

Drurë të zhveshun nga epshe rrufesh

Thumbojnë në palcë fruta të dështuar

Netë endacake popullojnë qiej demiurgë

E qirinj lotues që currilojnë

Në çukën kafshuese të qeshjes

Përskuqjet e perëndimeve robëtojmë

Gjethimin vringëllues të zjarreve

Që kënga ime elegjiake ndërzen

Indi I dhimbjes sime nder gërmadha nëtësh flatrohet

E hepon naltësimin me spazëm e ngërçe

Cingërim nervash

Kalldrëme erërash të përbindshme

Brerojnë në ashtëzimin e shtegut

Ku akustika angullitëse e vajit të gurit

Si e babzitur përpin koloseun e qiellit

Breruar në agun e syri volframi

Buisin linjat e zhdërvjellëta kontelacionesh

Mola e tëmthit lulëzon stinën e hekurt

Kur toka rrënjëzohet nga britmat

E zjarri i dalldisur i magmës përpin qiellin

Diademë e blasfemisë mbi kërpurdhën e vdekejs

Reinkarnon myshkun e turitun të njerzis në tru

Diej të çmendur prej helmi dhe drite

Më pëlcasin qelizave

Vras dhe rrëfehem

Falem dhe ndjehem shenjtor

Cingërim nervash në gjinj

Dhe hej gjaku ndër buzë

Sinor nebulozash

Nemitem kur ndjej përtypjen

E instinktit të dashurisë

Kur ke në mes qiellin dhe plagën

Skllotinë e shqepun nga marazi i mbrujtun i hijes

Tjetërson gurtinë

Nga prekje e zhveshun e gjinit

Kullot si i babzitun siluetat

Që thithin damarët e horizontit

Këtë sezon klorofili ka azotemi kronike

Mirazhet kërkojnë çakordimin e pigmenteve

Humusi i kalbjes së zogjve

Resë e vetëtimave

Fermenton penelatën e qiellit

E harlisja e lastarëve të buçimës

Ka rrënjëzuar shkëmbin

Me dallgë e brigje që rrënojnë rrashtinat

U thinjën shirat që shkëpojnë

Në shtëgun ku theqafen zhaurima kataraktesh

Gërsheti i rrezatimit të blusë qiellore

Tundet mes dhimbjeve galaktike

Si krifë gjogu fluturues

Kur ke në mes qiellin dhe plagën

Jam prej loti

Dihamë

Puthje lulesh

Histeri pasionesh

Që jargojnë parmakëve ku filizon jeta

Sytë e kanë pirë qiellin

E gjej buzë të puthësh dhimbjen

Mbrëmësi hapsinore

Janë feminile cipat e ujta

Të këtij kapërthimi mbrëmësor

Kur duhma e dhimbjes tejdukëse

Buiset në eklipsin e allës naive

Mjegullojnë hekurishtet e rrashtinave të bregut

E flashkja përtyp trajektoren

E klithmës së zogut shkallues

Dënesja e errët e thellësive

Mpiks hemoragjinë e kalërimit vdekësor

Qetësisht vozit tingullin e dritës

Në paktin hapsinor

Vibrimet angullitëse hejëzojnë flashkjen

E valës tjetërsuese të murgnatës

Djersijnë kafkat nga puplimi i goditjeve

E meridianë mavi fijëzojnë mimika tkurrëse

Shkërmoqen ashkat e nudos

Kur orgjitë nderin erektimin zaptues

Në akordet e rrëpirta yjësore

Lotoret plaguese rimishërojnë kurmin

Tim të epshët

Ku gjegjet psalmi i përgjunjes

Në retinën e plasës së qiellit

Kullon tanë pikëllim mbrëmësia hapsinore

Ankthi i pangjyrë

Spirale të nyjëzuara në kryqkalimin e shkrepmoteve

Zgrip i tejetejshpuar nga fosili i një aizbergu

Errësirë e thatë

Maisur prej hijesh të pluhurta

Që t’tana sosin në arterien e morgut

Pickimi i nënlëkurës

Thellon vlagën e jehonës së gjakut

E farë e thartë e djersës

Fshikulluar prej dallgës së irritueme

Shakullohet

Në kafkat e therura e britma vdekjesh

Me kundërmim kufomash marshojnë

Nën revanin kavaleresk

Dehje lulesh prej zëri dhe tingulli

Shkepet masa e ngurtë e ajrit

Buhavitur nga smogu

Tellazon bliceve të epërme që përthyejnë

Akuarelin e eterit, si kuaj të hazdisun

Harlisje e tërbuar e vegjetimit qiellor

Rebelon gjymtyrët e magmës së fluturimeve

Ankthe të pangjyme rebeshojnë

Në këtë grumbull eshtrash dhe mishi

Ku mbruhet

Metali I prangimit

Kushtrues briri I hënës

Kur qieeli shkund pelerinën e reve

E pendët shpupurish nata

Si prehër I rrudhosun prej nëne

Tkurret kur bymehet lëngata

Cingërima rrënqethëse plazmon në eter

Frymëen blatuese të temianit

Kurmi i një murgnate me shi

Var mbi klithma ornamentet e psalmit

Gërmadha bufon të dhimbjes

Shkumëzojnë në bordure ikjesh pritjen

Malli puritan si korife

Ndërzen rivierave dallgë kryqëzuar në hej

Duna lotësh egërsojnë relievet

Limfa gërmush vërshimin

Rruaza e rërës brigjeve të mia

Është sa një planet

Briri i hënës jep kushtrimin

Dashnorët e amshimit

Thithkat e gjinit hanor

Pikojnë ekstazë etjesh biblike

Nën blicin vegimtar të meteorëve

Nudo pozojnë Edenëve, Eva besnike

Bisturi i prekjes prej gjaku

Në plagën e ofshamëve injekton puthjen

E vozga e natës me aromë dashnorësh

Pëlcet në faltoren e bitisur udhësh

Bari rrënqethet prej lakuriqsisë

Mrizuar në pjergullën e natës

Mëkati, në batakun e një pellgu orgazme

Nën “Amin” profetik kurorëzon faljen

Qielli pikon rubin ujesh

Në meshën e zjarmisë prej mishi

Adami dhe Eva hapin Biblën

E ndër vena u qarkullon kafshimi

Turfullon kali i harbuar i frymës

E ndër epshe lëvrijnë mirazhe zotash

Një uratë për mollën e kafshuar

Për djallin ndiz një qiri, njeri-llum vorbullash

Kohë që klith

Lot gjaku, stalagmit kafkash

Vizatojnë Rrathët e Dantes

Meridiane krimi arnojnë globin

Fashim i plagëve të diellit

Oratori britmash spërkatin

Mishrat e thekur ndër zagushi varresh

Rrënim

Nën cergën e dimrit që sos

Gjunjëzime përlotëse

Në pellgje dhimbjesh mbyten altarët

Zbret nga kryqi Mësia

Në rrashtë I ngulet njërzisë

Ky kryq

Puthja noton në pelegrinazhe luftrash

Gjak në vaun e plagëve prej qumështi

Harruar kemi refrenin e dihamëve

E tenor I piskamës apokaliptike

Heq grahmen e një funerali

Pëllumbat vozitin qiejve mëshirues

E u glacojnë

Fytyrave rrjepur nga lëngatat

Falja

Rrëshqet nëpër eshtrat e viktimave

Çdo dy mijë vjetë u dashka të dimë

Se jemi njerëz

Truporja e njeriut prej loti

Nën pjergullën ovale të dhimbjes

Kur qielli hurb pigmentin gri

Hukamë metropolesh

Rri ngulur në një vragë Kaini

Thik në lëmin e puthjeve

Truporja e njeriut prej loti

Një davaritje boheme

Me stradhin e urrejtjes nëpër dhëmbë

Zhubros gjethimin e qeshjeve

Akrokeraunët krehin erën

Lëvozhgat e vetëtimave

Farfurijnë paktin pervers të vjeshtës

Në ritualin nënshtrues të gimneve

Tek gjunjtë e përgjakun të ndjenjës sime

Gulçet e avelmendit stisin qefinin tim

Rrufe e pendimit pikon nga qielli

E truporen e njeriut prej loti

Gropos në zgavrën e kafkës sime

Fluiditet

Njom buzët e plasaritura

Ne magmë tragjedishë

Plagëve të qiellit shëtit

Me një gur varri në shpirt

I shkrehem në prehër një ylli

Që dremit në pikëllimin tem

Ylberpeneli i një shpirti

Torbën e ngjyrave bën fli

Karthijat e hijeve mbledh muzgu

Mbi cungun e heshtjes ndez zjarr

Gjiri i muruar i një ëndrre pagane

Vaj i tjerrun nimfash që shuhet mbi varr

Në vertebrën e thellësisë eterne

Mpikset kuitja e një bushtre nazike

Qielli deri në gulç merr frym

Njeri – thërret

Perëndim i perëndive

Hapi mbi gjurmë

Kjo melodi gjetherënëse

Rigon përmes dihamëve të ditëfikjes

Grimin e trazuar të fytyrave

Murlani vozit

Mbi mjegullat gjethepëshpëritëse

E lëpin

Hapat që rendin mbi gjurmë

E titaniku i statujës sime

Poshtë një reje ekstaze

Ëndërron ndër ethe ajzbergësh

Amplituda e dhimbjes

Heshta vikamë vdekjeje

Ther kurmin e epsht të qiellit

Nga bankina e dihamëve profetike

Gjunjëzimet

Pendimin frenetik shkelin

Thërmojnë mërmëritë krakëllima brejtjesh

Dergjur në kalvar spazmi

Meka e thërmuar në një brinjë

Kryqi

Ngulun në zgrip të horizontit

Tangënt përçon feksje meteorësh

Drithërima e rrokjes së lotit

Nga hojet e piskamës angullitëse

Jargavitet

Himbi i çmendurisë së botës

Qelia e jetës

Projektuar

Simbiozave të moralit jetëbitisjeje

Trojeve bajate

Ku shkasin përditë kavaleri funebre

Mure betoni me guacka jetësh

Mësyhen prej baticave t’përkëdheljeve skeletike

Shprishur hijeve prej metali

Veladonësh që tështijnë falje

Gastaret e thyera të diellit

Hingëllijnë pezëm

Shpuar prej prekjesh

Kruajmë ndryshkun e profileve

Qullur prej djersësh

Gostive që vaditen nga përrenj plagësh

Jeta

Pranga e dihamëve që nxjerrim

Lotët

Faji që e mveshim

Peisazh nekrofil

Një buzëqeshje foshnjore

Tatuazh në pllakën e një varri

Dy kurme qiell

Kapërthyer në kafkën e një terri

Që përtyp rrufe

Një dyzinë puthjesh

Varur në tehun e një hijeje

Pëllumbat e gjakut tim

Prehen në morgun e një lutjeje

Riguar nga kambanarja e muzgut

Njeriu hypi në fron

E thirri; Jam Zoti

E besimtarët

Duke besuar në çmendurinë e tij

Luten

Vetëm luten

Vargmal muranësh rreth tyre

Kërcejnë ritin e flijimit

Me kalvarin e Rrugës së Kryqit

Lidhur në grykë

Delire që mbeten të miat

Koha klith në gurmazin e foshnjës

Barra e reve

Përkundet në gamiljen e horizontit

Damarëve më shëtit dimri

Kopsitur me uniformë tërratisjeje

Avlli qeshjesh histerike

Përqarkojnë hauzin e pikëllimit

Balta e muzikës përlyen

hapa ndjesish ....

varur në qiparisin e prekjeve rrënqethëse

u bindën gjestet aritmetike të ecjes

Kam mbetur gurë themeli

Ndër istikame dhimbjesh

Dheu më pudros fytyrën

E në pah më nxjerr

Damarët e vërshimit të lotëve

Kur supeve më jargavitet frika

Shkundem prej dëshirash

Simetrike   

Vërshojnë hemoragjitë e plagëve

Stinën

Kur foshtinë e qiellit pikon

Pafundsinë

Guackat e hijeve mbeten brigjeve

Kur baticat në mol harrojnë leshterikët

I sita kuitjet e bulktheve

Kur lirika vetëtimash

U varen në tinguj të ndryshkun

Në metronë e puthjes time

Një nerv spartan

I nder qeshjet e grisura

Halorëve të baladave dhe largkundrive

Në vaun ku dynden stinë lotësh

Nga tehe thikash diellon frika

Ceremonial i kohës gri

Nën ritmin harbut të ngjyrimeve gri

Vallëzojnë pikat e shiut

Në ballon e mureve të zënë ndryshk

Skutës pres ku tejshpon hija e lypësit

Kundrull i vijnë britma gjurmësh

Nën ritmikën eksituese të ikjes

Mbi profile trupash picak

Puthja, dëgë e zhvëshun

Mërmërinë

Kujtimin e pigmenteve dhe klith

Një diham zogu ther

Nëpërkëmbjeve të këtij kërcimi shiu

Nga goja gjiri i rrëshqet fëmijës

Vetëtima e një britme nëne ther në qiell

Këngë elegjiake

Krehëri I shiut

Rrëshqet gërshetave të natës

Që zbresin gjer në mitrën e hijes

Përtej një xhami të plasaritun

Tështin aroma drite

Flakëz e një qiriu

Zgjohu nënë, grrith një zë

Dua të pi

Duar foshnjake zgjaten

Dhe prekin statujën e nënës

Muruar në gërmadhën e urisë

Zgjohu nënë

Nën timbrin e kësaj lutjeje

Marshojmë kalvarëve të kryqzimit

Duar që zgjaten drejt qiellit

Qiej që derdhen nëpër gishtërinjë

Qiell

Përtej grrilave të shiut

Hëna muzë memorialesh

Tërheq për kapistre … të bruzta

Melankolisë së muzgut oval

Serenata lë gjurmë mavi

Në telajon e bregut daltuar prej dallgëve

Mugët regëtijnë horizontet

Statuja të thyera mirazhesh

Gastarin shikimesh currilojnë

Shkallares së mefshtë të pikëllimit

Qiell

Qiell, mbartës I fluturimit

Pakt kuazarësh

Një vozgë retine

Muruar në bujtinën e qiellit

Pi nata

E në laringun e ftohtë të galaktikës

Gurgullojnë katarakte fluturimesh

Përvijnë rrugëtimet

Për tek pafajësia

Gëzhoja qeshjesh histerike

Pas një orgjie zotash

Lëkura shkund polenin

Nga buisja e këngës së zogut

Çukitës katakomësh

Që në kohët biblike

Përjetësisht fëmijë

Mbetet faji

Mbërthyer në pelena krimesh

Mesnatë

Varur në mërmërima yjesh

Tenda e natës

Hurb melankolinë

E vajit flori të natës

Galop i frymës shtiakë

Shprish etjen e pustë të mesnatës

Oshëtima e një puthjeje

Gërvisht suvanë e pëshpërimës

Që pret të shëndërrohet në klithmë

Prehrave nisin mërtypjen

Lutja e meshëve të faljes