Mesnatë

Varur në mërmërima yjesh

Tenda e natës

Hurb melankolinë

E vajit flori të natës

Galop i frymës shtiakë

Shprish etjen e pustë të mesnatës

Oshëtima e një puthjeje

Gërvisht suvanë e pëshpërimës

Që pret të shëndërrohet në klithmë

Prehrave nisin mërtypjen

Lutja e meshëve të faljes

Pakt kuazarësh

Një vozgë retine

Muruar në bujtinën e qiellit

Pi nata

E në laringun e ftohtë të galaktikës

Gurgullojnë katarakte fluturimesh

Përvijnë rrugëtimet

Për tek pafajësia

Gëzhoja qeshjesh histerike

Pas një orgjie zotash

Lëkura shkund polenin

Nga buisja e këngës së zogut

Çukitës katakomësh

Që në kohët biblike

Përjetësisht fëmijë

Mbetet faji

Mbërthyer në pelena krimesh

Qiell

Përtej grrilave të shiut

Hëna muzë memorialesh

Tërheq për kapistre … të bruzta

Melankolisë së muzgut oval

Serenata lë gjurmë mavi

Në telajon e bregut daltuar prej dallgëve

Mugët regëtijnë horizontet

Statuja të thyera mirazhesh

Gastarin shikimesh currilojnë

Shkallares së mefshtë të pikëllimit

Qiell

Qiell, mbartës I fluturimit

Këngë elegjiake

Krehëri I shiut

Rrëshqet gërshetave të natës

Që zbresin gjer në mitrën e hijes

Përtej një xhami të plasaritun

Tështin aroma drite

Flakëz e një qiriu

Zgjohu nënë, grrith një zë

Dua të pi

Duar foshnjake zgjaten

Dhe prekin statujën e nënës

Muruar në gërmadhën e urisë

Zgjohu nënë

Nën timbrin e kësaj lutjeje

Marshojmë kalvarëve të kryqzimit

Duar që zgjaten drejt qiellit

Qiej që derdhen nëpër gishtërinjë

Ceremonial i kohës gri

Nën ritmin harbut të ngjyrimeve gri

Vallëzojnë pikat e shiut

Në ballon e mureve të zënë ndryshk

Skutës pres ku tejshpon hija e lypësit

Kundrull i vijnë britma gjurmësh

Nën ritmikën eksituese të ikjes

Mbi profile trupash picak

Puthja, dëgë e zhvëshun

Mërmërinë

Kujtimin e pigmenteve dhe klith

Një diham zogu ther

Nëpërkëmbjeve të këtij kërcimi shiu

Nga goja gjiri i rrëshqet fëmijës

Vetëtima e një britme nëne ther në qiell