Vërshojnë hemoragjitë e plagëve
Stinën
Kur foshtinë e qiellit pikon
Pafundsinë
Guackat e hijeve mbeten brigjeve
Kur baticat në mol harrojnë leshterikët
I sita kuitjet e bulktheve
Kur lirika vetëtimash
U varen në tinguj të ndryshkun
Në metronë e puthjes time
Një nerv spartan
I nder qeshjet e grisura
Halorëve të baladave dhe largkundrive
Në vaun ku dynden stinë lotësh
Nga tehe thikash diellon frika
No comments:
Post a Comment