Kur
duhmën nëpër heshtje
Katikule
egrash të frymës
Qiriu
i ndezur në brinjë
Numëron
mekjet
Me
regëtimen e kataraktit të vajeve
Ditën
që gogësima e ngopjes
Ma
kris kafkën
Një
Penelopë e nervit tim
Endte
thinjën e amshimit të Itakës
Urata
liliputësh
Lëshohen
në orbitën e zërit tim
Në
gjeometrinë e metaforave të ecjes
Spazmi
i dhimbjes
Nenshkrun paktin e apogjesë sime
Ti dhe poezia
Gjinj ku pi amshimin
No comments:
Post a Comment