Dirigjojnë rënkimet e mekuna
Në këtë ngrehinë
Prej dumani dremitës e dritimi shkrirës
Amshimi përkund ritmikën monotone të brejtjes
E rrejshëm ladron gërmadhave mortore
Me fale përçuar në çdo thirrje gulçuese
Mjekrrën e thinjun njom në përrenj të vakët
Nër vërshime tehon rrëzimin farues të ortekëve
Prej urrejtjeje dhe llave
Kaproj me brirë rënkues
Përleshen zajeve të ikjes
Kaike që fluturojnë drejt bastioneve yjore
Plot me bujtës të mbramë
Mizorisht të lodhur nga njëerëzorja
Puthim, qeshim, qajmë gjunjëzoreve
E totali i kësaj ngërdheshjeje poshtëruese
Grushta kataklizmoje
Më rrënues se gjitha apokalipsit e botës
Vërshim i kangës së nënujshme
Ku varre të etshëm pyllëzojnë zagushinë gjaksore
Rrënjëzuar asht në kërbuljen e rreshpes
E ndjej brengën gjëmuese të bregut
E operimin e zmaltë të përdhosjes
Në çdo kokrriz rëre e ndjej
Aty ku botët e mia ideale
Kërkojnë shënjtërim, apostuj e zota
No comments:
Post a Comment