Sunday, October 21, 2012

Kur ke në mes qiellin dhe plagën




Skllotinë e shqepun nga marazi i mbrujtun i hijes
Tjetërson gurtinë
Nga prekje e zhveshun e gjinit
Kullot si i babzitun siluetat
Që thithin damarët e horizontit
Këtë sezon klorofili ka azotemi kronike
Mirazhet kërkojnë çakordimin e pigmenteve
Humusi i kalbjes së zogjve
Resë e vetëtimave
Fermenton penelatën e qiellit
E harlisja e lastarëve të buçimës
Ka rrënjëzuar shkëmbin
Me dallgë e brigje që rrënojnë rrashtinat
U thinjën shirat që shkëpojnë
Në shtëgun ku theqafen zhaurima kataraktesh
Gërsheti i rrezatimit të blusë qiellore
Tundet mes dhimbjeve galaktike
Si krifë gjogu fluturues
Kur ke në mes qiellin dhe plagën
Jam prej loti
Dihamë
Puthje lulesh
Histeri pasionesh
Që jargojnë parmakëve ku filizon jeta
Sytë e kanë pirë qiellin
E gjej buzë të puthësh dhimbjen

No comments:

Post a Comment